Wandelen in Torres del Paine

BELANGRIJK: JE KAN ONZE FOTO's BEWONDEREN OP http://dieterenkirsten.smugmug.com/
Ze staan er nog niet allemaal op maar wel per gebied dus bij dit verslagje kan je de gallerij van torres del paine bekijken! Veel plezier!

Zondagmiddag stonden we volledig klaar om aan de vijfdaagse trektocht ,doorheen Torres del Paine,te beginnen. De auto lieten we achter op een parkeerplaats in het zuiden van het park bij een vriendelijke ranger. Al onze kledij, slaapzakken, matjes, tent, eten, gasvuurtje,...écht alles hadden we in vuilniszakken verpakt en zo in onze trekkersrugzak gestoken. Onvoorspelbaar regenweer, kom maar af, we zijn er klaar voor...
Rond de bergen hing hier en daar een wolkje maar voor de 5 uren wandelen die zondag was het weer perfect. Na een uurtje bereikten we een klein riviertje waar we meteen onze fles vulden. Handig dat al het water hier drinkbaar is en je dus niet hoeft te sleuren met water maar gewoon onderweg je fles vult.Aan dit riviertje werden ook de eerste blaren van Dieter verzorgd...
De wind stak op maar het bleef droog en na weer 4 uren stappen kwamen we aan bij onze eerste slaapplaats, Lago Péhoe. Hier konden we onze tent opzetten, een koude douche nemen, een fatsoenlijk wc gebruiken en er was zelfs een mooie shelter om in te koken! Er is ook een mooie grote hut voor de mensen die niet in een tent willen slapen ( én geld genoeg hebben). Je kan op verschillende manieren wandelen in dit park Torres del Paine: dagwandelingen of meerdaagse wandelingen,in je jeansbroek, minishortje of trekkersbroek, te paard of alles in de rugzak meezeulen, overnachten in je tentje of in de (luxe)hutten,eten in de hutten of koken op je lichtgewicht gasvuurtje, mét gids of met plannetje,met een hele groep of gezellig met zijn tweetjes...voor ieders budget is er wel iets!
Het circuit dat wij deze vijf dagen gelopen hebben, heet het W circuit omwille van haar W vorm. Elke dag wandel je dus enkele uren om dan te overnachten op bepaalde plaatsen.
Onderweg kom je prachtige natuur tegen, knalblauwe meren die samen met de rode bloemetjes aan de struiken afsteken tegen de besneeuwde bergtoppen. Ik kan het moeilijk omschrijven, jullie zouden het met eigen ogen moeten zien!
Wij liepen de W zoals je de W schrijft, van links naar rechts omdat je de wind dan in je rug hebt.
De eerste nacht in ons tentje en op ons matje was verschrikkelijk: ijskoud was het! Met enorme wallen, totaal verkleumd, stijve spieren en vervallen blarenpleisters aan onze beide voeten aten we noedels als ontbijt. Onze spullen lieten we in de tent achter en deze tweede dag wandelden we naar de Grey gletsjer. Al snel waren we terug in topvorm, het zonnetje deed haar best en we hadden een prachtig zicht op de gletsjer! Vroeger dan verwacht waren we terug op de kampplaats en besloten we om onze tent op te ruimen en nog 2 uurtje door te stappen naar een gratis kampplaatsje, zo zouden we de volgende dag minder moeten stappen en nu was het weer nog mooi.
De volgende dagen bleef het magnifiek: het weer was fantastisch,geen druppeltje regen, de natuur gevarieerd,reusachtige condors cirkelden rond, het 'pakjeseten' smaakte heerlijk, het water uit de riviertjes was zalig verfrissend, de rugzak nog steeds zwaar maar wat een goed gevoel als 's avonds je schouders gemasseerd worden, weinig volk op de wandelingen zodat we soms echt het gevoel hadden dat we helemaal alleen waren...Het was er zo ontzettend mooi en vredig dat we tijdens onze 'rustmomenten'spontaan fluisterden tegen elkaar.
Donderdagochtend zijn we om 4 uur opgestaan om na een uur te klimmen de zonsopgang te kunnen bewonderen...
Nu was het nog ongeveer 4 uren wandelen tot aan de weg waar de auto's op kunnen rijden. Vanaf hier rijden er bussen op en af terug naar het stadje Puerto Natales. Er was ons verteld dat er ook bussen naar de andere kant van het park rijden. Daar stond onze auto. Helaas waren er geen bussen die ons naar onze auto konden voeren... We hadden deze namiddag afgesproken om te skypen met ons mama en papa en ik wilde deze afspraak echt niet missen. Terwijl ik me nogmaals ging informeren in het informatiecentrum hield Dieter een auto tegen. Het was wonder boven wonder een Belgisch koppeltje uit Namen die met een huurwagen doorheen het park reed en nu op weg was naar de plaats waar onze auto stond! Dolgelukkig kropen we in de open kofferbak en sjeesden met hen door het park. Nu pas voelden we hoe moe we waren maar de superchique uitzichten ( zelfs vanuit een kofferbak) hielden onze ogen open enkel voor de enorme stofwolken van tegenliggers moesten we onze ogen toedoen. Het stof kroop echt overal, 20 jaar in de mijn werken, is er niets tegen...
Maar we waren oh zo content met deze lift!
Terug in Puerto Natales parkeerden we op een camping waar we ons eens deftig konden wassen, onze kledij deden we naar de wasserette en we skypten met het thuisfront.Als kers op deze perfecte dag aten we een overheerlijke pizza en genoot Dieter van een pizza-appelstrüdel en nam ik een dubbele portie tobelerone-chocomousse!Heerlijk!